Ocena stanu zdrowia rodzącej z cukrzycą

Jeżeli ciężarna otrzymuje insulinę długo działającą wieczorem lub otrzymała insulinę krótko działającą przed spodziewanym posiłkiem, a rozpoczęła się czynność porodowa należy rozpocząć dożylny wlew z glukozy i monitorować glikemię.

W czasie porodu:

• pomiarze stężenia glukozy co 1-2 godz., badanie równowagi kwasowo zasadowej

• dożylnym wlewie z glukozy z szybkością 125 ml/godz. przy glikemii poniżej 120 mg/ dL

• jeśli glikemia rodzącej przekracza 120 mg/ dL należy podawać insulinę krótko działającą w roztworze 0,9% NaCl w stężeniu 1 IU/ml (pompa infuzyjna), szybkość infuzji zależna od glikemii.

• w zależności od potrzeb uzupełnienie potasu w surowicy krwi żylnej

• pożądane stężenia glukozy w surowicy w trakcie porodu: 60-100mg/dl

Opieka po porodzie

Po porodzie zatrzymanie wlewu dożylnego insuliny, pomiary glikemii, podawanie insuliny podskórnie

• zmniejszenie dawki insuliny o 30-50% u pacjentek z PGDM, a w przypadku GDM próba odstawienia insuliny

• zalecane karmienie piersią

Położnice z cukrzycą ciążową - GDM

• wykonać rutynowe pomiary stężenia glukozy we krwi na czczo i dwie godziny po głównych posiłkach, w razie utrzymujących się poziomów glikemii powyżej normy utrzymać terapię insuliną (dawki odpowiednio zmniejszone o 30-50%)

• u pacjentek z normoglikemią w okresie połogu po upływie 6-12 tygodni po porodzie należy wykonać test doustnego obciążenia 75g glukozy i w razie nieprawidłowego wyniku skierować pacjentkę do poradni diabetologicznej. Przy prawidłowym wyniku testu należy zalecić raz na 3 lata kontrolę glikemii na czczo.

• w przypadku kobiet, u których ciąża zakończyła się niepowodzeniem, a u których stwierdzono w czasie ciąży podwyższone wartości glikemii na czczo, po zakończeniu ciąży obowiązuje postępowanie diagnostyczne jak po przebytej GDM.