Infekcje wirusowe i bakteryjne stanowią poważne zagrożenie dla kobiet ciężarnych. Niektóre choroby zakaźne takie jak np. różyczka, świnka czy odra przebiegające w czasie ciąży mogą mieć bardzo poważne następstwa i stać się przyczyną chorób wrodzonych płodu, poronienia samoistnego czy porodu przedwczesnego. Dlatego bardzo istotne znaczenie dla kobiet ma profilaktyka szczepień ochronnych. Powszechnie stosowane szczepienia są wskazane nie tylko ze względu na skutki choroby, ale również zapewnienie odpowiedniego uodpornienia na choroby wirusowe szczególnie niebezpieczne w czasie ciąży.

Na niektóre z tych chorób kobiety są szczepione już w okresie dzieciństwa, gdyż większość z nich to szczepienia obowiązkowe. Szczepienia profilaktyczne rozpoczynają się już w okresie noworodkowym. Obecnie kalendarz szczepień obejmuje szczepienia przeciwko błonicy, tężcowi i krztuścowi (Di-Te-Per), różyczce, śwince i odrze (MMR), Heine-Medina (poliomielitis). Dodatkowo można przeprowadzić szczepienie przeciw ospie wietrznej oraz wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (WZW typ B).

Cykl szczepień powinien być zakończony przed okresem koncepcyjnym. Szczepienie w okresie koncepcyjnym wiąże się bowiem z dużym ryzykiem, szczególnie w przypadku stosowania szczepionek zawierających żywe wirusy. Po zastosowaniu takich szczepionek przez okres conajmniej trzymiesięczny kobieta powinna stosować skuteczną antykoncepcję w celu ograniczenia ryzyka zajścia w ciążę w czasie, gdy w jej organizmie znajdują się żywe wirusy i nie wytworzył on jeszcze odpowiedniej ilości przeciwciał, co może mieć bardzo negatywny wpływ na dalszy przebieg ciąży i prawidłowy rozwój płodu.

Przed szczepieniem kobiet w okresie koncepcyjnym warto wykonać test ciążowy, aby uniknąć podania szczepionki we wczesnej ciąży. Jeżeli jednak tak się zdarzy, fakt ten nie stanowi wskazania do usunięcia ciąży, gdyż jak do tej pory brak doniesień stwierdzających z całą pewnością uszkodzeń płodu wynikających z przypadkowego podania szczepionki we wczesnej ciąży.