2.2. Wyróżnia się dwie klasy cukrzycy ciążowej (GDM):

 

G1 - nieprawidłowa tolerancja glukozy z normoglikemią w warunkach przestrzegania diety

G2 - hiperglikemia na czczo i poposiłkowa - konieczne leczenie dietą i insuliną

 

Klasyfikacja cukrzycy ciążowej GDM

 

 

• GDM	Glukoza na czczo	Glukoza 1 godz Glukoza 2 godz po posiłku lub po posiłku	Leczenie
  G1	< 95 mg/dl	<140 mg/dl lub < 120 mg/dl	Dieta
  G2	> =95 mg/dl	>= 140 mg/dl lub >= 120 mg/dl	Dieta + insulina

 

 

2.3. Wpływ cukrzycy ciążowej na rozwój płodu, stan noworodka i dalsze jego losy

W ciąży powikłanej cukrzycą ciążową, w której zaburzenia gospodarki węglowodanowej występują najczęściej w drugiej połowie ciąży, głównym zaburzeniem jest nadmierna masa płodu (LGA- przekraczająca 90 centyl dla danego wieku ciążowego)oraz makrosomia, definiowana jako bezwzględna masa płodu powyżej 4200g. Mogą one prowadzić do dystocji barkowej oraz urazów okołoporodowych. W tej grupie noworodków dochodzi często do licznych zaburzeń metabolicznych, w tym najczęściej do hipoglikemii we wczesnym okresie poporodowym.

 

2.4. Wykrywanie cukrzycy w ciąży – schemat postępowania

 

Zalecany schemat wykrywania GDM może być dwustopniowy – obejmujący test przesiewowy (50g) i diagnostyczny (75g).

W procesie diagnostycznym można pominąć test przesiewowy.

Nie można rozpoznać GDM jedynie na podstawie nieprawidłowego wyniku testu przesiewowego, chyba że stężenie glukozy będzie wyższe lub równe 200 mg/dl (wtedy nie należy wykonywać testu diagnostycznego).

Diagnostyka ciężarnych w kierunku cukrzycy ciążowej powinna być wykonywana przez wszystkich lekarzy położników w warunkach ambulatoryjnych.