Najbardziej dostrzegalnym objawem dojrzewania u dziewcząt jest pojawienie się pierwszego krwawienia miesiączkowego. Pierwsze miesiączki zazwyczaj są nieregularne i bardziej obfite. Nadmierna utrata krwi może nieść ze sobą poważne konsekwencje. Jedną z nich jest nadmierna utrata żelaza prowadząca do niedokrwistości z niedoboru tego biopierwiastka oraz anemia.
Okres dojrzewania przypadający pomiędzy 12 a 16 rokiem życia to okres intensywnych przemian w organizmie człowieka, zarówno na podłożu psychicznym jak i fizycznym, w wyniku których dziecko przechodzi w okres młodzieńczy. Następują dynamiczne przemiany fizjologiczne i hormonalne, których efektem końcowym jest uzyskanie dojrzałości płciowej oraz zdolności do rozrodu. Pierwszym najbardziej dostrzegalnym objawem dojrzewania u dziewczynek jest pojawienie się pierwszej miesiączki, do której dochodzi w wyniku rozpoczęcia produkcji odpowiedniej ilości hormonów płciowych przez jajnik, warunkujących wzrost błony śluzowej wyścielającej wnętrze jamy macicy.
Pierwsze miesiączki u młodych dziewcząt zazwyczaj są nieregularne i bardziej obfite, co jest wynikiem niedojrzałości układu hormonalnego. Wpływ na prawidłowość cyklu menstruacyjnego i płodność ma odpowiednia, niezakłócona wymiana informacji pomiędzy podwzgórzem, przysadką mózgową oraz jajnikiem. Niedojrzałość osi podwzgórze – przysadka – jajnik jest przyczyną większości nieprawidłowości związanych z krwawieniem z jamy macicy u młodocianych. W tej grupie wiekowej mogą więc pojawiać się różne zaburzenia miesiączkowania, które dotyczą zarówno częstotliwości występowania miesiączki, nasilenia krwawienia, jak również czasu jego trwania. Często występują bardzo obfite i przedłużające się krwawienia z jamy macicy, którym towarzyszą różne dolegliwości, utrudniające codzienne funkcjonowanie, a także krwotoki zagrażające zdrowiu lub nawet życiu. Takie krwawienia określane są jako krwawienia młodocianych (metrorrhagia juvenilis). Są to zaburzenia czynnościowe o charakterze przejściowym, które występują jako nieregularne, często z kilkumiesięcznymi przerwami, przedłużające się, trwające powyżej 10 dni, nawet do kilku tygodni krwawienia, często ze skrzepami, jak również jako ostre, obfite krwotoki. Występują one przeważnie w pierwszym półroczu miesiączkowania. Utrata krwi może wynosić nawet powyżej 150 ml. W krwi miesiączkowej można stwierdzić, oprócz złuszczonych fragmentów błony śluzowej macicy, obecność dużej ilości skrzepów. Zużycie podczas miesiączki powyżej 6 podpasek dziennie można już uznać za nadmierne krwawienie miesiączkowe.
