Ogromny postęp, jaki dokonał się na przełomie ostatnich lat w medycynie prenatalnej spowodował, że pojawiło się wiele nowych metod diagnostycznych i terapeutycznych pozwalających na coraz wcześniejsze wykrycie i leczenie wielu wad rozwojowych płodu - leczenie in utero czyli przed urodzeniem dziecka.
Już od kilku lat w wielu ośrodkach przeprowadza się wewnątrzmaciczne operacje wodogłowia u płodu. Tworzy się ono na skutek gromadzenia się w mózgu płynu mózgowo-rdzeniowego, którego nadmiar uniemożliwia prawidłowy rozwój mózgu. Przeprowadzając zabieg w życiu płodowym można w znacznym stopniu ograniczyć ryzyko gromadzenia się płynu oraz upośledzenia rozwoju mózgu. Wewnątrzmaciczne operacje wodogłowia polegają na założeniu tzw. „shuntów”, czyli połączeń pomiędzy poszerzonymi komorami mózgu płodu a jamą owodni, umożliwiając prawidłowy drenaż płynu. Są one najczęściej wykonywanymi operacjami wewnątrzmacicznymi płodu.
Zabiegi wewnątrzmaciczne wykorzystano również w leczeniu niektórych wad serca płodu. Ryzyko zgonu wewnątrzmacicznego lub okołoporodowego dziecka z wadą serca jest bardzo duże. Wewnątrzmaciczna interwencja chirurga może zmniejszyć to ryzyko. Przeprowadzono kilka zabiegów korygujących wady zastawek serca płodu dokonując ich poszerzenia, przez co zmniejszono ryzyko wystąpienia poważnych problemów z krążeniem krwi, co zagrażało jego życiu wewnątrzmacicznemu.
Prawdopodobnie w niedalekiej przyszłości możliwe będzie również wykonywanie operacji w obrębie twarzy płodu korygujące takie wady jak np. rozszczep wargi i podniebienia. Ze względu na to, że rany po operacjach wewnątrzmacicznych goją się bardzo szybko, a co najważniejsze, nie pozostawiają blizn, ten rodzaj operacji wydaje się być szczególnie korzystny. Korekta wewnątrzmaciczna tej wady budzi jednak największe kontrowersje, ze względu na fakt, iż operacje wewnątrzmaciczne są operacjami obarczonymi bardzo wysokim ryzykiem wystąpienia porodu przedwczesnego, a co się z tym wiąże znacznego wcześniactwa płodu, jak również wielu innych powikłań. W tym przypadku ryzyko to może znacznie przerastać korzyści wynikające z korekty tego typu wady, tym bardziej, iż nie jest to wada w jakikolwiek sposób zagrażająca życiu dziecka czy też powodująca jego kalectwo. Znane są również znakomite rezultaty korekty takich wad w pierwszych latach życia dziecka, więc zbyt ryzykowne wydaje się korygowanie ich w życiu płodowym.
