Artykuł omawia stosowane obecnie metody leczenia mięśniaków macicy.
Leczenie mięśniaków macicy należy dostosować indywidualnie do stanu klinicznego pacjentki.
Obserwacja
Należy zastosować obserwację przy braku: dolegliwości bólowych, nieprawidłowych krwawień z dróg rodnych, objawów uciskowych oraz dużych mięśniaków. Dotyczy to zwłaszcza pacjentek w okresie okołomenopauzalnym, kiedy to mięśniaki mogą się zmniejszyć. Powinno się wtedy wykonać:
- Badanie ginekologiczne co 3-6 miesięcy w celu określenia wielkości macicy
- Dokładne badanie więzadeł krzyżowo-macicznych w celu wykrycia ognisk endometriozy (często współistniejącej)
- Regularne badanie morfologii krwi (niedokrwistość z niedoboru żelaza - doustne podawanie preparatów żelaza)
- USG, zwłaszcza głowicą TV - pozwala uwidocznić wzrost mięśniaków, ewentualne powiększenie jajników (przy utrudnionej ocenie klinicznej), poszerzenie moczowodu i wtórne wodonercze (ucisk mięśniakowatej macicy). W wypadkach wątpliwych można wykonać USG Dopplerowskie z oceną unaczynienia.
Leczenie
Można podjąć leczenie agonistami gonadoliberyny: zahamowanie wydzielania gonadotropin ® pseudomenopauza; wg różnych schematów, najczęściej nie dłużej niż przez 6 miesięcy.
Stosowane przede wszystkim jako przygotowanie do zabiegu operacyjnego - celem zmniejszenia wielkości mięśniaków, a tym samym zwiększenia bezpieczeństwa zabiegu.
- Po zastosowaniu zmniejszenie o ok. 55 % wielkości mięśniaków.
- Po zakończeniu leczenia mięśniaki wykazują wznowę.
- Nie jest zalecane u młodych kobiet ze względu na możliwość wystąpienia osteoporozy.
