Wewnątrzmaciczna wkładka antykoncepcyjna jest jedną z mechanicznych metod zapobiegania ciąży. Stanowi często alternatywę dla kobiet, które nie mogą z różnych powodów stosować antykoncepcji hormonalnej. Artykuł zawiera wiele informacji dotyczących tej formy antykoncepcji.
Mechanizm działania wkładki
Główne działanie wkładki wewnątrzmacicznej uzależnione jest od jej rodzaju. Polega na blokowaniu zapłodnienia poprzez stwarzanie przeszkody dla plemników, upośledzeniu ich ruchliwości oraz wywołuje efekt antyimplantacyjny, czyli uniemożliwia ewentualne zagnieżdżenia się zapłodnionej komórki jajowej poprzez zmiany, jakie wywołuje w endometrium (błonie śluzowej macicy). Założona wkładka wywołuje wiele zmian w narządzie rodnym. Obserwuje się je zarówno na poziomie komórkowym, jak i biochemicznym. Po założeniu wkładki następuje znaczny wzrost poziomu leukocytów w błonie śluzowej macicy, a także w płynie macicznym i jajowodowym. Jest to typowa reakcja organizmu na tzw. „ciało obce”. Reakcja ta ulega wzmocnieniu w przypadku wkładek zawierających miedź, wpływając tym samym na układy enzymatyczne oraz receptory hormonalne. Zawarta w tego typu wkładkach miedź jest także toksyczna zarówno dla samych plemników, jak i dla tworzącej się blastocysty oraz komórek jajowych. W pierwszym miesiącu od założenia wkładki z miedzią stężenie tego pierwiastka w jamie macicy osiąga wartości embriotoksyczne. Zawarte w wydzielinach dróg rodnych komórki zapalne zaburzają również transport plemników oraz zapłodnienie.
Nieco inaczej na drogi rodne wpływają wkładki uwalniające hormon. Z umieszczonego zbiornika zawierającego hormon zostaje on cyklicznie uwalniany do śluzówki jamy macicy. Najpopularniejszą wkładką jest wkładka uwalniająca lewonorgestrel. Zawiera ona niewielką dawkę hormonu, która działa wyłącznie w miejscu podania i powoduje, że śluzówka macicy przestaje reagować na estrogeny. Jednorazowo uwalniane jest 20 mikrogramów lewonorgestrelu na dobę. Hormon ten prócz hamowania owulacji (w około połowie przypadków), zmniejsza przepuszczalność śluzu szyjkowego dla plemników, powoduje zgrubienie śluzówki szyjki macicy, zmienia morfologię błony śluzowej macicy, zapobiega rozrastaniu się endometrium, a także blokuje receptory estragenowe oraz progesteronowe. Pobudza także produkcję glikodeliny A, która uniemożliwia połączenie plemnika z komórką jajową.
Pozostałe informacje na temat wkładki wewnątrzmacicznej znajdziecie Państwo w 2 części artykułu.
