Wkładka antykoncepcyjna (IUD) znana jest już od wielu lat, a jej historia sięga starożytności. Początkowo wykonywana była z różnych materiałów takich jak np. drewno, szkło, złoto lub srebro. Wraz z rozwojem cywilizacji, kiedy rozpowszechniono tworzywa sztuczne i zaczęto ich używać do wyrobu wkładek, zwiększyła się ich skuteczność, przez co zainteresowanie tą formą antykoncepcji znacznie wzrosło.

Choć od czasu rozpowszechnienia doustnej antykoncepcji hormonalnej wkładka antykoncepcyjna nieco straciła na swej popularności, to obecnie można zauważyć powrót zainteresowania tą formą antykoncepcji. Ze względu na swoje wady jak i zalety ma ona zarówno wielu zwolenników, jak i przeciwników. Ze względu na fakt, iż podstawowym mechanizmem działania większości z nich jest przede wszystkim efekt antyimplantacyjny, zahamowania natury moralnej pojawiające się w związku z tym u wielu kobiet powodują, iż wiele z nich rezygnuje z tej formy antykoncepcji.

Ogólna charakterystyka IUD
Wkładka antykoncepcyjna jest popularnym środkiem antykoncepcyjnym. Należy do mechanicznych środków zapobiegania ciąży. Jest to przedmiot wykonany z elastycznego tworzywa sztucznego, obojętnego dla organizmu ludzkiego, zakończony kilkoma lub jedną nitką, umieszczany w dnie jamy macicy. Obecnie znane są 3 rodzaje wkładek: obojętne, zawierające jony metali (miedzi – najczęściej stosowana, srebra, złota, platyny) oraz uwalniające hormon (lewonorgestrel - LNG). Wkładki obojętne używane są już sporadycznie ze względu na większą ilość przypadków niedostatecznego działania antykoncepcyjnego, w związku z tym, iż są one znacznie mniejsze aniżeli pozostałe, a ich działanie ogranicza się do efektu antyimplantacyjnego. Miedź oraz hormony zwiększają skuteczność antykoncepcyjną wkładki. Ze względu na nieco różny mechanizm działania wkładek zawierających miedź oraz uwalniających hormony (wewnątrzmaciczny system hormonalny - uzupełnienie działania tradycyjnej wkładki o uwalnianie hormonu) w literaturze omawiane są one często jako odrębne formy antykoncepcji. Początkowo wkładki hormonalnie czynne zawierały czysty progesteron. Obecnie stosuje się pochodną progesteronu – lewonorgestrel. Udostępnienie tego rodzaju wkładek uznane zostało za największy postęp w odwracalnej antykoncepcji od czasu wynalezienia klasycznej pigułki. Wkładka ta składa się z ramki wykonanej z polietylenu w kształcie litery T, na ramieniu której znajduje się zbiornik z 52 mg lewonorgestrelu.